In juni is het altijd Vaderdag en daarom ben ik eens op zoek gegaan naar een toepasselijk standbeeld. En deze heb ik gevonden in Vleuten. Op een tiental meters afstand van de Appel van Vleuten staat een standbeeld van een vader met zijn twee kinderen, in mijn ogen heel toepasselijk voor het Gezondheidscentrum. Daar heeft dit gezin niet altijd gestaan. Waar wel? Dat ontdek je in deze aflevering van Stadsbeeld. 
Er zijn weer zoveel mooie dingen te ontdekken en zien deze zomer in de Nederlandse musea! 10 van deze bijzondere uitjes heb ik hier ter inspiratie voor je samengebracht. Heb je zin in muziek in de haven of in de Kempen? Of ga je ook on tour, net als de triceratopsen van Naturalis? En wat dacht van bijzondere fototentoonstellingen? Kortom er valt veel te beleven. En heb je een museumkaart dan wordt het bezoeken van een museum natuurlijk nog gemakkelijker. Benieuwd wat er te beleven valt? Lees dan snel verder! (foto: Berry de Nijs/Writing Berries)
Vroeger, op de basisschool, vonden sommige kinderen het maar al te leuk om zo’n groene kruiper in je nek te mikken. Vervolgens kroop dat groene, vers geplukte ding over je ruggengraat en als je geluk had, bleef die niet vastzitten in je shirt of ging hij verder in je broek of rokje. Hoewel ik mij kan voorstellen dat het ongemak van een ander hierin heel grappig was, was het eigenlijk ook best gevaarlijk. Wist je namelijk dat zo een kruiper altijd doorkruipt? Dus als hij in je huid komt vast te zitten, dat hij zich dan ook een weg blijft banen? Kun je je dan voorstellen dat grasaren met kruipers een groot probleem vormen voor honden? (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
Het verbaasd mij dat ik de roze pelikaan in de serie Dier van de Maand nog niet heb beschreven. Ik vind het namelijk heel mooie, bijzondere vogels (dat geldt ook voor andere pelikanensoorten). Vooral die keelzak vind ik heel intrigerend. Wat een vernuftig systeem om je hapje mee op te vissen. Daarnaast vind ik de kleuren van de roze pelikaan erg mooi en subtiel. Op basis van die kleuren zou je haast een mooie oogschaduwpalet willen samenstellen. Maar dat terzijde, want het in formatie zwemmen en samen drogen op de kant vind ik speciaal om naar te kijken. Het lijkt wel of pelikanen altijd alles samen doen! Of dat ook buiten de dierentuin is? Lees snel verder en je ontdekt het! (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries) Ouwehands Dierenpark
In 2019 mocht ik de tentoonstelling over Jean-François Millet en de Haagse School in de Mesdag Collectie bewonderen. Ik hou van schilderijen die taferelen van het platteland laten zien. Schaapjes in de wei, een koetje wat staat te grazen of een geitje op het kippenhok; ik hou ervan. Er was toen een schilderij wat meerdere keren mijn aandacht trok. Niet door de grootte, maar door het bijzondere licht. De ene kant vrij donker, de ander licht met een felle regenboog. Ik ben daar meerdere malen voor gaan staan. Waarom, ik weet het niet precies, maar het doet mij wat. Afgelopen week bezocht ik het Kunstmuseum in Den Haag waar nu een tentoonstelling over de Haagse School te zien is. De Haagse School in een ander licht, zo heet de tentoonstelling. En wat zeg ik daar? Juist, dit schilderij weer. Tijd om het eens extra in de spotlight te zetten. (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
Mogen zijn wie je bent. Dat is toch het mooiste wat er is? Het levert in ieder geval veel minder stress op als je gewoon lekker jezelf kan zijn. Helaas is het in het dagelijks leven zo dat veel mensen met de nek worden aangekeken, worden gepest, gekleineerd of verstoten. Gewoon omdat ze anders zijn dan de gestelde norm. Omdat ze bijvoorbeeld van mannen houden of juist als vrouw van vrouwen. Of omdat je in een overgang zit van man naar vrouw of andersom. Deze mensen die anders zijn, maar niet zichzelf, lopen op eieren. Verbergen wie ze zijn, want dat lijkt minder erg, dan gewoon lekker je flamboyante ‘ik’ zijn. En daarom vinden er in Nederland verschillende Pride festivals plaats. Iedereen mag trots zijn op zichzelf. En het zijn nog gezellige dagjes en avondjes uit ook. Happy Pride! (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
Mei is alweer voorbij en juni staat te trappelen voor de deur. Het was een heel fijne maand, maar ook een zeer drukke. Vandaar dat mei hier op de website niet zo veel heeft opgeleverd aan artikelen. Acht stuks, maar wel alle acht weer superleuk om te schrijven. Juni staat nu weer voor de deur. Ik merk dat ik al meer plannen aan het maken ben voor leuke uitjes. Hebben jullie al plannen gemaakt? Misschien kunnen de artikelen van afgelopen maand je hier en daar inspireren. (foto’s, mits anders aangegeven: Berry de Nijs/Writing Berries)
Iedereen heeft wel een hobby, dus waarom je (hoofd)personage in het verhaal niet? Een goede vraag. Het is goed om bij het ontwerpen van je personages daar eens goed over na te denken. Want je hoofdpersoon kan dol zijn op koekjes bakken of postzegels sparen (ja, ze bestaan nog), maar als het geen functie heeft voor het verhaal kun je dat beter laten. Toch? Een hobby kan helpen om je karakter nog echter te maken. En misschien kan het zelfs iets zeggen over het personage. (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
Het regenwoud is een belangrijk onderdeel van de biodiversiteit van de aarde. In het regenwoud wonen allemaal prachtige dieren tussen de bomen, die ook bekend staan als de longen van de aarde. En het huisvest verschillende bijzondere planten. Dat is toch schitterend! En dat moet goed beschermd worden. En daar kan jij bij helpen, want via Adopteer Regenwoud kun je zomaar de eigenaar worden van een stukje regenwoud. (foto’s: Henk de Nijs/Photanimals)
De Appel van Vleuten, zo wordt dit glanzende spektakel genoemd. Eigenlijk is dat de naam van de volksmond. Het kunstwerk heet namelijk Prophecies of Light advancing Light. Een prachtige naam natuurlijk, maar ik snap wel waarom men het gewoon De Appel noemt. Het ziet er ook wel uit als een appel. Een mooie, glimmende appel die alles om zich heen weerspiegelt, waardoor het soms niet lijkt op te vallen. Dat is best bijzonder. (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
Het enige nadeel aan het mogen hebben van een hond is dat ene moment waarop je afscheid moet nemen. Ik weet niet beter of er zijn honden om mij heen geweest en dat afscheid, dat onvermijdelijk is, doet altijd zeer. Zelfs jaren later kan het nog heel rauw en pijnlijk zijn. Het is daarom ook zeker niet mijn favoriete onderwerp om over te schrijven. Heel simpel, omdat ik er verdrietig van word. Toch sta ik er vandaag even bij stil, want het hondje hier op de foto is op deze dag (20 mei 1995) geboren en 12 jaar geleden op 29 maart overleden. Hij kwam in mijn leven op 4 augustus, een maand voordat ik 17 jaar werd en heb hem bijna 17 jaar mogen hebben. (foto: Berry de Nijs/Writing Berries)
En dan is het Keukenhofseizoen weer voorbij. Op 12 mei was het park voor het laatst open. Dankzij de hardwerkende tuinmannen kon je tot op de laatste dag van zoveel mogelijk voorjaarsbloemen genieten, hoewel door het weer er ook een aantal bloembedden helaas al uitgebloeid waren. Maar ook dat is de lente en dat is Keukenhof. Laten we nog een keertje terugkijken op het afgelopen seizoen! (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
Capibara’s zien er zo heerlijk eigenwijs uit. Het zijn net grote cavia’s. En eigenlijk zijn ze daar ook heel goed mee te vergelijken. Het is immers de grootste levende knaagdierensoort van de wereld. Er zijn niet veel dierenparken waar je de capibara kan bewonderen, maar als ze er zijn, is het zeker de moeite waard om even te blijven staan. Al is het maar om ze samen met andere dieren te zien. Weet jij waar de capibara vandaan komt? En wat zijn naam betekent? Deze en andere feiten lees je vandaag in Dier van de Maand. (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries) ZooParc Overloon
Wanneer je door Keukenhof wandelt, kom je de ene na de andere prachtige tulp tegen. En iedere tulp heeft een naam. Zo heten deze oranje tulpen officieel Tulipa ‘Orange Princess’. Prachtig toch. En wat dacht je van een dieppaarse tulp met de naam ‘Queen of the Night’? Of een papagaaientulp met de naam ‘Blushing Parrot’, omdat die wit is met een blozend roze accent? Alle tulpen hebben een naam, de een nog fantasierijker dan de ander. Sommigen zijn vernoemd naar kinderhelden, andere naar beroemdheden. En als een tulp dan zijn naam krijgt, dan wordt het officieel gedoopt. (foto’s, mits anders aangegeven: Berry de Nijs/Writing Berries)
Wandelen is een heerlijke bezigheid. Alleen, samen, met de hond, het is ideaal om lekker je hoofd leeg te maken en de natuur te ontdekken. Wandelen is een gemakkelijke bezigheid omdat je het vanaf je voordeur al kan doen. Een blokje om bijvoorbeeld of wandelen door het park. Nederland kent daarnaast heel mooie wandelroutes. Misschien heb je bij je in de buurt al eens van die wandelroute borden zien staan. De ANWB, Natuurmonumenten en de Koninklijke Wandelbond Nederland (KWbN) hebben heel veel prachtige routes voor je om te ontdekken. Dus, trek je (wandel)schoenen aan en ga erop uit of lees eerst verder voor een paar mooie wandelroutes! (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)
