Schrijftips Liefde in de lucht

Ik zit in mijn feel good era als het om boeken gaat. Ja, spannende boeken vind ik leuk (ga ik er dit jaar nog genoeg van reviewen), kinder- en jeugdboeken vind ik heerlijk, maar ik word ook helemaal blij van series als Dream Harbor, Applemore Bay (volgen ook nog boekbesprekingen van later dit jaar) en Waddenliefde. Het zijn nu eenmaal boeken die je een goed gevoel geven en gaan over dé liefde in allerlei vormen. En het is toch altijd leuk om over liefde te schrijven? Mij inspireert het in ieder geval wel om de pen op te pakken. Je kan er vele kanten mee op, maar jij als schrijver bepaalt de grens. Hoe? Met deze tips! (foto: Berry de Nijs/Writing Berries)

Als het om liefde gaat…

Er zijn verschillende soorten relaties en liefdes en in deze context gaat het vooral om romantische liefdes tussen tieners of vaak meer volwassen mensen. Nou ja, alleen romantische liefdes, het kan natuurlijk ook casual, explosief of juist heel voorzichtig zijn. Niet iedereen duikt meteen in een relatie en soms kunnen erotische ontmoetingen ook juist ter afleiding zijn tijdens een stressvolle periode. In je verhaal is één ding belangrijk: heeft de spanning tussen twee personen nut én is die seksscène echt nodig? Hebben we het hier over romans waarin de romantiek of het tot elkaar komen van een stel het hoofdverhaal is, dan heeft het zeker nut. Jij bepaalt echter hoe expliciet je bent, in welke soort liefde dan ook.

Heeft het nut?

Een goede vraag, heeft alles wat je beschrijft ook nut? In een feel good mag je best lekker verzanden in kleine details, zoals welke chocolaatjes je personage het liefst eet en of hij een whisky, wijn of bierliefhebber is. Niet alles hoeft nut te hebben en niet alles is een opzetje naar iets groters. Wel zegt het iets over je personage. Echter: schrijf je een detective met een liefdesinteresse dan moet het wel nut hebben. Je kan bijvoorbeeld je hoofdpersonage neerzetten als een romanticus, rokkenjager, vrije geest of een timide persoonlijkheid doordat er een liefdesinteresse ten tonele verschijnt. Maar je hoeft er niet altijd expliciet iets mee te doen. In een verhaal waar het draait om de relatie, dan wel natuurlijk. Het ligt dus helemaal aan het genre van je verhaal of een liefdesscène nut heeft, want het moet wel iets toevoegen. Vraag je eens af of het laat zien dat personages elkaar vertrouwen, de relatie hierdoor verandert (meer of juist minder spanning), of er een geheim door boven tafel komt of dat er een extra reden voor conflict ontstaat. Schrijftip: als je de scène kunt verwijderen zonder dat het verhaal verandert, dan voegt hij waarschijnlijk weinig toe.

Spanning voor het begint

Als je gaat voor die eerste kus, aanraking die iemand in vuur en vlam zet of de seksscène, bouw het moment er naartoe dan goed op. Het mag best heel beladen aanvoelen, want het kan voor de personages een heel spannend moment zijn. Spanning bouw je op door niet heel expliciet te zijn, maar door de juiste details te kiezen. Een toevallige aanraking, kippenvel of een brandend gevoel in de huid, een lok die uit het gezicht wordt gestreken, een kleine ruimte waardoor je gedwongen dichter op elkaar staat; het bouwt de spanning langzaam op. Misschien gaan je personages wel steeds dichter bij elkaar staan of zitten, misschien regent het buiten en is het binnen donker, misschien is er een open haard en wat wijn in het spel… alleen jij als schrijver kan dit zeggen. Laat het gesprek ongemakkelijker worden, doordrenkt met stiltes en heb het over hoe de personages zich voelen. Dat is belangrijker, spannender en mooier dan een anatomische of technische beschrijving. Bovendien voelt die eerste kus dan zoveel meer verdiend in het verhaal als de spanning wordt opgebouwd.

Hoe ver gaat het?

Er zijn heel veel boeken die gaan over liefdes en waar volop in gezoend en gevreeën wordt. Het ene boek is sfeervol en laat heel veel aan je eigen fantasie over, het andere heel expliciet en laat weinig aan de verbeelding over. Het is helemaal aan jou als schrijver om te bepalen hoe je liefdesscènes beschrijft. Breng je de personages naar het eerste begin en mag de lezer zelf invullen wat er gebeurt nadat ze tussen de lakens zijn beland? Of beschrijf je iedere sensatie, zoen, grom, kreun en beweging tot het hoogtepunt daar is? Beide is natuurlijk helemaal prima. Echter wil je geen technische, anatomische uiteenzetting van het liefdesspel beschrijven. Dan wordt het ingewikkelde gymnastiek en je kan je afvragen of je lezer dat prettig vindt of juist ongemakkelijk. Zelfs een vrijpartij kan je namelijk heel sfeervol en fijn beschrijven, zonder te vervallen in clichés of expliciet taalgebruik. Beschrijf wat je personages ervaren door te focussen op emoties en sensaties. Daar wordt het alleen maar krachtiger en spannender van.

De ochtend erna…

En dan is het de ochtend (of het moment) erna. Wat dan? Je kan hier je verhaal stoppen als dit het doel was voor je personages. Het kan ook zijn dat je verhaal verder gaat, waarbij beiden op zoek gaan naar wat er nu komt. Als je liefdesscènes toevoegt aan je verhaal is het heel belangrijk dat je hier alvast over nadenkt. Was dat het of begint het pas? Misschien bouwt de spanning nu wel echt op, want de personages beseffen dat het niet alleen om die ene nacht ging, maar dat ze die ander wel heel erg leuk vinden. Zit er een relatie in? Of ondermijnt het juist alles wat er daarvoor is opgebouwd? In het genre feel good is de liefde het doel, maar hoe je tot die relatie komt, is natuurlijk voor iedereen anders.

Intimiteit en je personages

Intimiteit is een manier om je personage neer te zetten. Zelfs wanneer het geen doel op zich is in je verhaal, kan de manier waarop personages met intimiteit omgaan heel belangrijk zijn voor de karakterontwikkeling. Zo kan een onzeker personage twijfelen of hij/zij wel aantrekkelijk genoeg is, iemand die controle wil houden kan moeite hebben met kwetsbaarheid of een ervaren personage kan juist onverwacht verlegen worden van de juiste tegenspeler. Maar intimiteit is ook meer dan alleen zoenen en seks. Is er al een relatie (kan ook nog vriendschap zijn) dan kan de manier waarop men samen is heel veel zeggen over de relatie en de personages. Zo kan samen koken, schilderen of een dagje uit ook heel veel zeggen (en intiem zijn). Maar denk ook aan kleine handelingen, zoals een arm om iemand heen slaan, een kus op het voorhoofd of haar en een stil moment samen op de bank.

Probeer het uit

Voor alles in je verhaal geldt dat het goed is om het uit te testen. Misschien passen (uitgebreide) liefdesscènes helemaal niet in je verhaal, maar is het opbouwen van de spanning wel voldoende. En het is altijd leuk om gewoon eens te experimenteren met dergelijke scènes, zonder dat het later in je verhaal terechtkomt. Let wel altijd dat het moet blijven passen bij het karakter van je personage wat diegene doet en hoe diegene dat aanpakt. Zo blijft het geloofwaardig. Wat liefde en relaties ook geloofwaardig maakt, is dat het best een beetje onhandig mag zijn. Personages hoeven namelijk niet perfect te zijn.

Liefde kan het onderwerp zijn van je verhaal, maar kan ook iets zijn wat binnen een spannend mysterie ineens om de hoek komt kijken. Het kan je verhaal en personages verdiepen, zolang het maar iets toevoegt. En zeg nu zelf, een beetje liefde in de lucht maakt zelfs het spannendste verhaal romantisch!