Uitgelicht De Indische Waterlelies - Efteling

Al van kinds af aan ben ik dol op de Indische Waterlelies. Dansende elfjes, muziek makende dieren, een heks (die meer op een fee lijkt), een prachtige setting en een aanstekelijk liedje; wat is er niet tof aan, nietwaar? Afrikaan Beat (de swingende muziek gecomponeerd door Bert Kaempfert in 1961) is zelfs mijn ringtone, omdat ik er zo blij van word. Deze maand zet ik dit sprookje vol dansende sterrenkindjes, zoals deze te zien zijn in Efteling, in de spotlight. (foto’s: Berry de Nijs/Writing Berries)

Sprookje van Koningin Fabiola

Het sprookje van De Indische Waterlelies is geschreven door de Spaanse Fernanda María-de-las-Victorias Antonia Adelaida de Mora y Aragón (1928-2014) in 1955. Later werd zij Koningin Fabiola, toen zij in 1960 trouwde met Koning Boudewijn van België. Helaas konden zij en haar man geen kinderen krijgen, terwijl ze heel erg gek was op kinderen. Daarom zette ze zich in voor kinderen in de wereld. En ze schreef graag sprookjes die samen in een boek terecht zijn gekomen. De Indische Waterlelies werd door Efteling opgepikt om uitgebeeld te worden als iconische attractie in het Sprookjesbos.

Dansende sterrenkindjes

Ver weg in India, in een oerwoud dat niet door mensen wordt betreden, ligt een klein stil meer. Op het meer drijven zeven waterlelies en op het eerste gezicht is hier niets aan de hand. Maar in de stilte van de dag vertellen ze hun eigen verhaal. In het oerwoud woonde namelijk een heks, die zó lelijk was, dat ze alleen 's nachts uit haar schuilplaats tevoorschijn kwam. Ze kon betoverend mooi zingen en tijdens volle maan daalden de maanfee en haar sterrenkinderen neer op het meer waar zij danseten tot de ochtend. Ze moesten natuurlijk wel voor het ochtend werd terug naar de sterrenhemel, anders was dat niet mogelijk. De heks probeerde met haar gezang al jaren tevergeefs de maanfee en haar feetjes te betoveren. Tot op een dag er zeven sterrenkindjes ondeugend waren en bleven dansen bij het ochtendgloren. Ze dansten en dansten, waardoor de heks ze omtoverde tot waterlelies die stil op het water bleven liggen. Bij volle maan mogen de sterrenkinderen dansen tot de ochtend en dat is het moment dat in Efteling is omgetoverd tot een prachtige attractie.

Prachtig pittoresk sprookje

Het boek met twaalf sprookjes van Koningin Fabiola bleef niet onopgemerkt bij Peter Reijnders (fotograaf, cineast, uitvinder en grondlegger van het Sprookjesbos). Nadat hij het boek had gelezen, ging hij ermee naar Anton Pieck en de directie voor het maken van een ontwerp. Nadat men in 1963 toestemming kreeg van het Belgische koninklijk huis, gingen ze ermee aan de slag. Na de verschillende verhalen te hebben bekeken, bleven de Indische Waterlelies over als favoriet. Nadat de perfecte locatie was gekozen, ging men in 1964 aan de slag, waardoor het op 3 mei 1966 officieel geopend werd. Hiermee was het het grootste sprookje dat tot die tijd werd gerealiseerd in het Sprookjesbos. Een jaar later bezocht Koningin Fabiola De Indische Waterlelies. Het sprookje bestaat dit jaar dus 60 jaar en de waterlelie elfjes dansen nu nog steeds in hun prachtig uitgevoerde verhaal.